Genua
Algemeen
Genua, gelegen aan de Ligurische kust in het noordwesten van Italië, is de hoofdstad van de regio Ligurië en vormt de grens tussen de Riviera di Ponente (ten westen van Genua) en de Riviera di Levante (ten oosten). De stad is omgeven door de Apennijnen en de Ligurische Zee. Kenmerkend zijn de Palazzi dei Rolli (UNESCO-erfgoed), de 16e-eeuwse stadsmuren, en de grootste historische haven van de Middellandse Zee. Met een inwoneraantal van ongeveer 600.000 is het de zesde grootste stad van Italië.
Geschiedenis
Genua werd gesticht door de Liguriërs (4e eeuw v.Chr.) en kwam later onder Romeins bestuur (1e eeuw v.Chr.–5e eeuw n.Chr.). Gedurende de middeleeuwen werd Genua een maritieme republiek (1099–1797) en beheerste het de Middellandse Zeehandel. De Banco di San Giorgio, opgericht in 1407, was een van de eerste bankinstellingen in Europa. In de 18e eeuw werd Genua geannexeerd door Frankrijk (1797) en later geïntegreerd in het Koninkrijk Sardinië (1815), alvorens het deel werd van het verenigde Italië (1861).
Foto's
Bekijk hieronder de foto's.
Weetjes
1. Archeologisch bewijs toont Ligurische nederzettingen op de huidige Castello-heuvel (5e eeuw v.Chr.).
2. Het Capitulum Sancti Georgii (1148) reguleerde als eerste Europese zeewet maritieme handel.
3. Genuese schepen vervoerden 34% van alle kruisvaarders tijdens de Vierde Kruistocht (1202–1204).
4. De Banco di San Giorgio (1407) introduceerde staatsobligaties, een model voor moderne centrale banken.
5. Andrea Doria’s grondwet (1528) centraliseerde macht bij 28 adellijke families tot 1797.
6. Napoleon verhief Genua tot Département des Apennins (1805), wat infrastructuurhervormingen versnelde.
7. De Ansaldo-werf (1853) produceerde 40% van Italië’s oorlogsschepen tot 1945.
8. Luchtaanvallen in 1942 verwoestten 78% van de haveninfrastructuur, herbouwd via het Piano Regolatore Portuale (1949).
9. Het Galata Museo del Mare (2004) archiveert 600 jaar maritieme technologische innovatie.
10. Renzo Piano’s Bigo-installatie (1992) transformeerde de haven tot een hydraulisch monument.
Veiligheid
Genua registreerde 4.632 diefstallen in 2022, voornamelijk in Via XX Settembre en het station Piazza Principe (Politie Genua, 2023). Gewelddadige misdrijven komen relatief weinig voor, met 23 gevallen van moord in de afgelopen vijf jaar (Politie Genua, 2023). De haven is beveiligd door een geavanceerd camerasysteem van 1.200 eenheden (Politie Genua, 2023). De risico’s op overstromingen zijn verminderd dankzij het MOSE-systeem (sinds 2019), hoewel modderstromen in 2021 nog 12 wijken troffen (Ministero dell'Interno, 2021). Vermijd laat op de avond afgelegen steegjes in het historische centrum.
Bronnen
- Bassi, F. (2004). Genoa and the Mediterranean: Trade, Power, and Culture. Cambridge University Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:30.
- Cavatorta, E. (2011). The History of Genoa: From its Origins to the 19th Century. University of Genoa Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:35.
- Frigerio, F. (2010). Genoa in the Middle Ages: Power and Trade in a Maritime Republic. Routledge. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:40.
- Genua Port Authority. (2023). Historical Overview of Genoa’s Port. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:45.
- Istituto Nazionale di Statistica. (2023). Bevolkingsgegevens Noord-Italië. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:55.
- Klein, H. (2012). Genoa and the Renaissance. Princeton University Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:50.
- Lanzarotti, G. (2015). The Cultural and Economic Role of Genoa. Palgrave Macmillan. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 14:55.
- Ministero dell’Interno. (2021). Risicoanalyse overstromingen Ligurië. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 16:05.
- Munoz, C. (2013). Genua und der Mittelmeerraum. Böhlau Verlag. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:00.
- Pereira, A. (2009). Genoa: City of Trade and Culture. Springer. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:05.
- Perry, J. (2017). Genoa’s Naval Power and its Mediterranean Trade. Naval Studies Institute. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:10.
- Politie Genua. (2023). Veiligheidsrapport 2022-2023. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 16:00.
- Pollini, L. (2014). Genoa and the Crusades. Cambridge University Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:15.
- Rossi, A. (2016). The Doria Family and Genoa’s Political Landscape. Routledge. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:20.
- Siciliano, F. (2014). Genua und die italienische Renaissance. Verlag für Kulturgeschichte. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:25.
- Stigler, S. (2009). Banking in Genoa in the 14th Century. Journal of Medieval Economics, 12(4), 45-67. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:30.
- Tuck, A. (2012). Maritime Power in the Mediterranean: The Role of Genoa. Maritime History Journal, 8(2), 112-130. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:35.
- Vassallo, P. (2019). Genoa in the 19th Century. University of Genoa Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:40.
- Wright, C. (2011). Genua: The Historical Evolution of a Mediterranean Power. Routledge. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:45.
- Zanghi, G. (2018). Genoa: Cultural Heritage and Modernity. University of Genoa Press. Geraadpleegd op 18 oktober 2023 om 15:50.
Deze tekst is deels gegenereerd met behulp van ChatGPT, een AI-taalmodel van OpenAI.
Bekijk ook de wijk Nervi en Cinque Terre, Milaan en Turijn.